De Tremiti-eilanden
Vijf eilanden op twintig mijl, en op één ervan een versterkte abdij.
De Tremiti zijn er vijf: San Domino, het grootste en het enige met hotels en stranden; San Nicola, het historische hart van de archipel; Capraia, onbewoond; Cretaccio, dat een kleirots is; en Pianosa, twintig kilometer van de andere en gesloten voor de scheepvaart omdat het integraal reservaat is.
San Nicola is een vestingeiland: de abdij van Santa Maria a Mare, in de elfde eeuw door benedictijnen gesticht en later overgegaan op cisterciënzers en lateranen, beslaat met haar muren de hele top. Binnen liggen een vloermozaïek uit de elfde eeuw en een Byzantijns houten kruisbeeld. Er wonen het hele jaar enkele tientallen mensen.
Het water
Sinds 1989 is de zee rond de archipel zeereservaat, en het is een van de bekendste plekken van de Adriatische Zee om te duiken: de bodem valt steil weg, het water is helder en op tweeëntwintig meter staat een gezonken beeld van Padre Pio. Wie niet duikt maakt de ronde om de eilanden per boot, met stops bij de grotten en de baaien van San Domino.
Hoe je er komt vanuit Vieste
In de zomer vertrekken de draagvleugelboten 's ochtends uit de haven van Vieste en komen ze 's middags terug: vijf kwartier overtocht, en de dag op de eilanden duurt vijf of zes uur, wat genoeg is. Vergelijkbare verbindingen zijn er vanuit Peschici, Rodi Garganico en Manfredonia; buiten het seizoen blijft alleen de boot uit Termoli over.
Auto's hebben op de eilanden geen nut en zijn er praktisch niet: op San Domino verplaats je je te voet of met pendelbusjes, en van San Domino naar San Nicola vaart een bootje in vijf minuten heen en weer.