Een schiereiland dat ooit een eiland was
Dertienduizend inwoners, dertien kilometer strand en een monoliet ertussen.
De Gargano is een kalksteenblok dat zestig kilometer de Adriatische Zee in steekt, en miljoenen jaren lang was het een eiland: het groeide aan het schiereiland vast toen het puin van de Apennijnen de zeestraat ertussen opvulde. Uit die geschiedenis komen zijn eigenaardigheden: de witte rots, de grotten, een beukenbos op hoogtes waar elders olijfbomen staan.
Hoe de Gargano in elkaar zit
Het schiereiland rijst in trappen uit zee op: de kust bestaat uit witte kliffen tot honderd meter hoog, doorsneden door kiezelbaaien en grotten; daarboven ligt een karsthoogvlakte met dolines en weiden; helemaal bovenaan, tussen de zeven- en negenhonderd meter, ligt de Foresta Umbra. In het noorden daalt de kust en openen zich twee lagunes, het meer van Lesina en dat van Varano.
Waar de campings liggen
In Vieste zijn er een veertigtal campings, verdeeld over de twee kusten van de gemeente: naar het noorden, aan de weg naar Peschici, in een reeks dennenbossen en stranden tussen Scialmarino, Molinella en Crovatico; naar het zuiden, aan de kustweg naar Mattinata, tussen Portonuovo, Pugnochiuso en Vignanotica. Vrijwel allemaal hebben ze het strand ervoor en de macchia eromheen.
De Gargano is geen Puglia en geen Abruzzen: het is iets op zichzelf, bijeengehouden door een bos.
Een zegswijze van de Garganezen, die de geologie bevestigt
Hoe je het aanpakt
Vieste is de juiste uitvalsbasis voor het hele schiereiland: de Foresta Umbra ligt op een half uur, Peschici en Vico op twintig minuten, Monte Sant'Angelo op een uur, Mattinata op veertig minuten, en in de zomer bereik je de Tremiti in vijf kwartier met de draagvleugelboot vanuit de haven. Voor geen van die uitstapjes hoef je de standplaats te verplaatsen.
Juli en augustus zijn de volle maanden en moeten ruim vooruit geboekt worden; juni en september geven dezelfde zee, het water blijft tot oktober warm en de prijzen zijn andere koek. In het voorjaar bloeit het schiereiland, en de wilde orchideeën van de Foresta Umbra zijn een reden te meer.